Slechts
enkele maanden in functie... en weg was wethouder Helma Ketelaar
(PvdA). "Ketelaar, die tussentijds wethouder Ben Hammer (PvdA)
opvolgde, heeft de "eenzaamheid" van de functie onderschat.” Zo
reageerde dagblad De Gooi- en Eemlander. Of was het een gevolg van het
dualisme? Of een PvdA-probleem? Voor De Gooi- en Eemlander aanleiding
om de stelling "Wethouder is een hondenbaan" te poneren. Gevolg: een
volle pagina met reacties (2 mei jl.). Onderstaand de bijdrage van
Barend Smit (D66) aan dit debat: "Wethouder is een fantastische
hondenbaan".
Wethouder is een fantastische hondenbaan
De
wethouder is de belangrijkste speler in het dagelijks bestuur van een
gemeente. Daardoor brengt het wethouderschap een zeker gezag mee. De
woorden en meningen die wethouders uitspreken, worden door hun omgeving
serieus genomen. Wat wethouders ook doen: zij moeten hun gedrag altijd
combineren met een doordacht optreden. Altijd alert zijn: 24 uur per
dag, zeven dagen per week. Daar zit 'm de kneep! Het zijn immers net
mensen.
Zoveel mensen, zoveel stijlen
Er
zijn politieke wethouders met veel ideeën. Zij proberen hun ideeën
linksom of rechtsom door te drukken Er zijn wethouders, die als
superambtenaar fungeren. Zij ontlenen hun ideeën vooral aan ambtenaren
en ambtelijke nota's.
Er
zijn wethouders die gewoon doen wat raadsleden zeggen en er zijn
ambassadeurs, die in de gaten houden wat er buiten het raadhuis gedacht
wordt. Dan zijn er ook nog meelifters. De bekende procedure-'neukers':
voorspelbaar en onzichtbaar.
Allemaal mensen.
Zoveel stijlen, zoveel schaakborden
De
politieke wethouder is uiteraard dé onderhandelaar, de schaker bij
uitstek. Maar... alle wethouders moeten 'schaken'. Dat vereist het
politieke spel. Op vele schaakborden.
Een
wethouder is onlosmakelijk verbonden met zijn of haar politieke
achterban. Ook al is er sprake van dualisme. Hebben (of houden) de
wethouders voldoende 'nestgeur' om de belangen van hun fractie blijvend
te verdedigen? Weten ze die belangen harmonieus te verbinden met de
belangen van de burgers? Gaat de wethouder in het College van B & W
op zoek naar een compromis of polariseert hij? Blijft de wethouder
vasthouden aan zijn eigen mening of heeft hij te veel 'klappen'
gekregen van de ambtelijke molens?
Of
een wethouder zijn gezag kwijt raakt, is afhankelijk van zijn
mens-zijn, dossierkennis, doordacht optreden, geloofwaardigheid en het
behoud van de nestgeur.
Knoppen draaien
De
democratie - dus de samenleving - stelt wethouders in staat om aan de
knoppen te draaien. Dat is fantastisch! 'Knoppen' om de armoede te
bestrijden, om de daklozen te huisvesten, de veiligheid van de burger
te garanderen, de fietser vrij baan te geven, de dorpsfanfare te laten
marcheren, het cultureel erfgoed te behouden, jongeren te huisvesten,
goed onderwijs te faciliteren, werkloosheid tegen te gaan, enz.
Wie mag dat vandaag-de-dag?
Wie kan dat vandaag-de-dag?
Slimme
mensen, die de 'eenzaamheid' aan de top kunnen verdragen, die de juiste
werkroutes zoeken en vinden, die de belangen van de burger weten te
verenigen met het algemeen belang, die collegiaal besturen en
voortdurend alert zijn: dat zijn wethouders.
Dat wethouders vallen, heeft niet veel te maken met het dualisme.
Er is nauwelijks sprake van dualisme.
Wie niet menselijk slim is, moet vertrekken. Ook dat is democratie.
Aan de knoppen draaien. Bouwen aan de toekomst.
Wethouder is een fantastische hondenbaan.
Barend Smit, fractievoorzitter D66
oud-wethouder cultuur, monumentenzorg, bouw- en woningtoezicht, sociale zaken, welzijn, personeel en organisatie.
word lid
