Nieuwjaarstoespraak van wethouder Eric van der Want

Van de webredactie - Tijdens de nieuwjaarsbijeenkomst van D66 op 14 januari jl. sprak wethouder Eric van der Want een nieuwjaarsrede uit. In zijn toespraak werkte hij het thema “roerige tijden” uit. Na de bankencrisis is er de financiële crisis en de huizencrisis. Volgens een recent onderzoek lopen er liefst 62 gemeenten gevaar om tot de artikel 12-status te vervallen. Hoe gaat een D66-wethouder om met roerige tijden? Door grenzen te verleggen. Hieronder volgt een samenvatting van zijn nieuwjaarsrede.

De overheid bezuinigt

Het zijn roerige tijden. Er komt geld en werk naar ons als gemeenten toe, maar wel minder “meer geld”. Alles is in beweging. Dat is spannend en vraagt een groot creatief oplossend en verantwoordelijk vermogen. De effecten van deze roerige tijden zijn er voor velen in negatieve zin. Verlies van banen, reorganisaties, onzekerheid, eigen financiële bijdragen en offers, effecten voor kwetsbare groepen. Er is grote onzekerheid in de samenleving. Naast de bankencrisis (de grote graaiers) en financiële crisis, is er crisis van betrouwbaarheid en geloofwaardigheid.  Over waar en niet waar in de wetenschap. De bewijzen van ondeugdelijk onderzoek stapelen zich wereldwijd op. En: onzin verspreidt zich snel.

Wat voor effect hebben deze roerige tijden op het lokale bestuur? 

In ieder geval een gevoel van chaos,  urgentie en de behoefte aan focus. De noodzaak om fundamentele keuzes te maken en daarbij te zoeken naar afstemming en samenwerking. Dan kom je op fundamentele vragen over positie en rolneming van de gemeenten. Wat is onze taak? Wat kunnen we eigenlijk en waar moeten we van afblijven? Wie zijn je maatschappelijke partners, hoe werk je met elkaar samen? D66 durft in deze roerige tijden initiatieven te ontwikkelen die oude grenzen ter discussie stellen. D66 gaat vernieuwing aan door over de grenzen heen te kijken: over de gemeentegrens en over grenzen tussen maatschappelijke en culturele organisaties en instituten.

Succesvoorbeelden

Ik noem u vier succesvoorbeelden, waarbij doelstellingen en resultaat het uitgangspunt zijn en niet het behoud van oude structuren.

1. Daklozenproblematiek - Als wethouder voor de maatschappelijk opvang in deze regio maak ik mij zorgen over de mogelijke afbraak van voorzieningen, die hun nut voor mens en samenleving bewezen hebben. Bewezen is dat een kwalitatief goede opvang en begeleiding van daklozen, vaak psychiatrisch zwaar gemankeerd, niet alleen leidt tot een zeker welbevinden en stabiliteit van deze kwetsbaren, maar ook tot een reductie van kosten. Als we niet bewust investeren in deze opvang zijn de maatschappelijke kosten en effecten (onveiligheid, gezondheidskosten, drugsgebruik) juist veel hoger dan nu het geval is. Binnenkort komen we met oplossingen, die passen binnen de bestaande regelgeving. Samen met instellingen voor opvang en woningcorporaties werken we aan regelingen, waarbij de cliënt onder strikte voorwaarden een dak boven het hoofd krijgt. Het mooie daarbij is, dat we de zwervers en gebruikers zelf aanspreken en betrekken bij de oplossing. En dan blijken dat ook mensen te zijn met wensen en ambities. We gaan het gesprek met hen direct aan. Minder over hoofden heen. Dat betrof ook de koerswijziging  rond de Cocon in het afgelopen jaar. We maakten afspraken met omwonenden en beslechten een jarenlange discussie en opgetrokken grenzen.

2. Ziekenhuis - Neem het ziekenhuis en de ontwikkelingen rond Zorgpark Monnikenberg. Ik denk dat hier een overstijgend belang van de gehele regio wordt gediend, maar het was me lief geweest als daarover al veel eerder consensus bestaan had tussen zorgpartners en gemeentelijke overheden. Herbezinning dus. En over grenzen heen durven gaan.

3. Decentralisaties AWBZ/GGZ, Werken naar vermogen, Jeugdzorg - Gemeenten worden in de komende jaren steeds meer belast met de uitvoering van de wet- en regelgeving op het gebied van sociale zaken en werkgelegenheid, de geestelijke gezondheidszorg uit de AWBZ en de overheveling van de Jeugdzorg. Belangrijke taken die inderdaad op lokaal niveau beter kunnen worden belegd, mits voldoende gefinancierd. Als wethouder WMO ijver ik sterk voor een regionale beleidsontwikkeling, waarbij de lokale raden tijdig kunnen meepraten en hun invloed kunnen laten gelden. Want het probleem van de bestuurlijke spaghetti in de regio en de democratische legitimering kan en moet veel beter opgelost worden.

4. Grenzen beslechten tussen maatschappelijke en culturele organisaties  - Onlangs heeft de gemeenteraad ingestemd met de door mij ontwikkelde cultuurvisie, die voorziet in een uitgebreide, concrete veranderagenda waarbij er niet alleen maar bezuinigd wordt, maar ook ontwikkeld. Er komt in 2012 beweging in het culturele veld. Op cultureel gebied verleggen we de grenzen. Een voorbeeld: Deze week werd duidelijk dat het Muziekcentrum van de Omroep (MCO) in Hilversum mag blijven van de minister. Op dit grootste centrum ter wereld van topmusici wordt ernstig bezuinigd en even was er sprake van verhuizing van orkesten naar Utrecht en Almere. Ik heb nog net op tijd het initiatief genomen de koppen bij elkaar te steken om verschillende organisaties bij elkaar te brengen.  Het resultaat is dat niet alleen het MCO in Hilversum gevestigd blijft, goed voor de mediastad, maar ook dat voor het eerst een verbinding ontstaat tussen een internationaal topinstituut en een centrum voor amateurkunst (Globe).

D66 verlegt grenzen.

Wat is nodig om grenzen te kunnen verleggen?

- Oprechte belangstelling en interesse in de belangen van een ander: gericht op samenwerking, draagvlak en verbinding: dat betekent altijd op zoek naar het overstijgend belang.

- Resultaten halen met durf en koersvastheid in de uitvoering. Dat vereist een concrete en haalbare veranderagenda.

- Politiek kunnen verdedigen dat je over grenzen heen bestuurt. Van mij als wethouder vraagt dat transparante informatievoorziening naar de raad en oprechte belangstelling voor de afwegingen die partijen maken.

Wij zullen alle moeite moeten doen om onze stellingnames met zorg en aandacht te blijven communiceren. Kortom: ik wens onszelf voor dit jaar succes bij het verleggen van grenzen, zowel politiek, persoonlijk, als bestuurlijk.

Deel via: